راستش امروز چهارشنبه بود و من حالم خیلیی بد بود. خدا می داند چند سال باید بگذرد تا نامش از چهارشنبه های ذهنم پاک شود؟ اما امروز هم دلتنگ نبودنش بودم و متاسف برای اینکه ندیدنش را انتخاب کردم اما عصر اوضاع بهتر شد.با آدمهای آشنایی که آزارم میدادند حرف زدم و خیلی محکم باهاشون برخورد کردم. حس کردم هیجا

خوشبختی یعنی اینکه خاطرت جمع باشد که «م» استخر است و دارد با فردیت خودش حال می¬کند و خوش میگذراند.پسر هندوانه بخورد، چشمانش از شادی برق بزند و با ماشین¬هایش بازی کند و تو همین طور که آرام آرام بی نظمی¬های خانه را مرتب می¬کنی سعی کنی افکارت را هم نظم بدهی. ... خوش شانسی یعنی اینکه ناگهان بفهمی کسی که

وقتی تو پر از احساس شرم و گناهی و طرف مقابلت حجم عظیم خشم و کینه را پشت چهره ارام و بی تفاوتش پنهان کرده و حتی از تمجیدهایت نیز مفهوم کنایه و تمسخر می گیرد و کلمه کلمه حرفهایت را به بدترین زیان ممکن ترجمه و فهم می کند... باید به خودت بگویی؛ دیگر آزار کشیدن و زجر دیدن از نگاه او وتلاش برای اثبات خود

روزگاری نه چندان دور فکر میکردم اگر روزی کسی بیاید و از او به اشتیاق سخن بگوید یا بخواهد به دیدارش برود، حالم خراب شود.اما امروز همان روز بود و من واقعا و بی اغراق هیچ حس بدی نداشتم. امروز روز خوبی بود، روز خدا بود. روز بی تعلقی، سبکبالی، خالی شدن از هرچه غیر او ده روز است که کاملا نجات یافته ام از

گفت مسیح می گوید انسانی که از خود زاده نشود، ملکوت آسمانها بر او تعظیم نخواهند کرد.

گفت کمک می کنم که از خود زاده شوی. «ف» کوچلویی که ترسیده، که نیازمند توجه و محبت است و همه جا به دنبال حامی می گردد را بزرگ می کنیم.

دلم میخواهد درباره جلسات و تفسیرهای «ن» بنویسم اما ادمهایی به این جا سر می زنندکه نگرانم می کنند.

این وبلاگ را خیلی دوست دارم ولی فکر میکنم دیر یا زود مجبور شوم ترکش کنم.

مراقب من باش.

نه آنقدر نزدیک بیا

که از صدای نفسهایت

دلم آشوب شود.

نه آنقدر دور

که صدایت را نشنوم.

مراقب من باش

نه چون مادری دل نگران فرزند

یا عاشق غیوری در کمین محبوب

بلکه همچون طبیبی برای بیمار

مراقب من باش

و با من بگو از همه خامی هایم

ولی مرا به ورطه بی ارزشی و شرم پرتاب نکن

مرا روی شانه های آگاهیت حمل نکن

بگذار کنارت راه بروم

ولی اگر برای همقدم شدن با تو

دویدم و زمین خوردم

دستم را بگیر.

هر امتحانی که داشتیم، هر اضطرابی که فلجمان میکرد میگفتیم دعا کنبرایمان انا فتحنا میخواند. خواهرم سالها پیش خواب دیده بود که در بحبوحه یک جنگ گوشه ای تسبیح به دست انا فتحنا میخواند و ما در ان هیاهو و کشتار زیر سایه نفس گرمش امنیت داریم. و در خواب کسی گفته بود ارامشتان مرهون دعای خیر این پیرزن است. ح